Rough times indeed..

Pfffff… Dat omvat zo’n beetje onze trip van de afgelopen twee dagen. Ik schrijf dit nu op de terugweg vanuit Salem. Gisteren zijn we vanuit Bangalore via Salem naar Erode en Tirujpur vertrokken. De officiele planning was dat we 3 fabric mills gingen bezoeken om nieuwe stoffen te sourcen en daarnaast bij twee bestaande fabrieken kwaliteitscontroles te gaan doen.

Nadat de chauffeur me (ruim anderhalf uur te laat) opgehaald heeft crossen we eerst nog door de Bangalore ochtendspits naar mijn twee collega’s. Gelukkig is de auto heel erg ruim en hebben we allemaal nog een paar uurtjes slaap ingehaald! Rond een uur of 10 wordt er gestopt om te ontbijten. Lichtelijk panisch kijk ik om me heen in het restaurant. Het is een ‘Tipical Traditional South Indian Restaurant’ En dan in de vorm van een erg cheap wegrestaurant. Vervolgens in een iets verder gevorderde staat van paniek de menukaart bekeken, ‘’Waar zijn de croissants en sandwiches? Dit moet ontbijt voorstellen!’’ maar Velu, de chauffeur verzekert me dat hij iets lichts en lekkers voor mij gaat bestellen. Ok. Op hoop van zegen dan maar.

Ik krijg een groot plastic dienblad voor mijn neus met verschillende kommetjes. Op het dienblad ligt een grote gefrituurde pannekoek; Dosa. Samen met 3 verschillende soorten… Van iets waar ik de naam van kwijt ben. Een voordeel is hier wel, overal krijg je heerlijke verse fruitsappen. Mijn favoriet is watermeloen ☺ Na een poging om gebruik te maken van het toilet realiseerde ik me weer hoeveel ik toch van dat goede oude Holland, inlcusief alle gemakken, hou. Weer op weg..

Rond twee uur in de middag komen we in Erode aan waar we iemand van de eerste fabric mill ontmoeten. We volgen de beste man in zijn busje naar de fabriek. De ‘weg’ naar de fabriek, voor zover je dit een weg kan noemen, was nogal apart/spannend/horizonverbredend. Om het maar een naam te geven. En dan komt het moment. Dan sta je naar minstens vijf kilometer stof te kijken en mag je daar een selectie uit gaan maken. Want jij hebt daar verstand van. Natuurlijk. Inmiddels had ik al het idee dat mijn heerlijke ontbijt niet helemaal ok gevallen was, dus ik stond daar heel erg interessant stofjes uit te zoeken terwijl ik gruwelijke buikkrampen had en al die kilometers stofjes voor mijn ogen begonnen te draaien.

Op naar de lunch! Die heb ik maar overgeslagen. Ik op zoek naar wat fruit, nu opeens wel gestalkt door een groep bedelende kinderen. Het heeft zo zijn voordelen om samen met drie Indiers rond te lopen. Onder andere rust! Eenmaal terug in het restaurant waar mijn collega’s een ‘echte’ lunch aan het nuttigen waren heb ik dit schouwspel nog eens goed bekeken. Iedereen eet met zijn handen van een groot bananenblad. Er loopt een jongen rond die iedereen rijst opschept. Per persoon staan er een aantal kommetjes met currys en sausjes die ze door de rijst mengen. Van de kip en de (denk ik) kwartel heb ik ook geproefd, het smaakte heerlijk maar denkend aan mijn maag heb ik het toch maar overgeslagen.

Vervoglens weer in de auto richting Tirupur om in te checken in het hotel en naar een van onze fabrieken te gaan. Ergens tussen ons hotel en het hotel waar we onze mail gingen controleren ging het nogal fout met mij. Als EHBO is er nog iets met heerlijke lemonsoda met zout geprobeerd maar het mocht niet baten. Op naar het ziekenhuis! Heel fijn. Echt super. Bij binnenkomst had ik al mijn twijfels maar nadat ik het toilet gezien had was voor mij duidelijk dat ik hier alleen voorverpakte pillen tot mij zou nemen en absoluut niets meer. Na een uitgebreide beschrijving van mijn klachten, welke voor de zekerheid vertaald door mijn collega, had de dokter besloten dat ik een voedselvergifteging had. Ja he, dat had ik ook al wel bedacht! Nee ik moest en zou een spuit krijgen. No way! Ik heb vertrouwen in (bijna)alles en iedereen in dit heerlijke land maar niet als het gaat om twijfelachtige ziekenhuizen en spuiten in mijn arm. Na heel wat gezeur mocht ik weg met wat pillen.

De volgende ochtend nog wat koortsig en trillerig weer op pad. We hebben de zending van een aantal t-shirts gecontroleerd. Of de stoffen en de maten in orde waren. Eindelijk wat productief werk! Gelukkig hebben mijn lieve collegas me voor de lunch bij een groot hotel gedropt zodat ik enigzins normaal en betrouwbaar voedsel tot me kon nemen. Je weet niet hoe goed een kleffe sandwich kan smaken!

Na nog een aantal uurtjes in de auto komen we in Salem aan. De wegen zijn trouwens erg interessant hier. Onderweg heb ik onder andere karren met koeien ervoor (inclusief varianten met beschilderde hoorns) apen, vrachtwagens met ladingen drie keer zo groot/ hoog/ breed als de vrachtwagen zelf/ rijstvelden/ mangobomen/ brommers met 3 mensen erop/ motoren met gigantische tassen als ladingen/ anti kanker en aids reclames op de rotswanden geschilderd… En zo kan ik nog wel even doorgaan. De factory die we net in Salem bezocht hebben was erg interesant. We hebben een rondleiding gehad door de hele fabriek. Alles van het verven en testen van de garens tot het weven, wassen en bewerken van de stoffen gebeurt onder een dak. Interessant om alles ook eens in het echt te zien. Dit werkt beter dan het Textielmuseum ;). Daarna weer naar kilometers aan stofjes gekeken en daar een selectie uitgemaakt. ‘’We have over 5000 different designs!!!’’ Ja, heel fijn. Ik zie het.

Nu nog een uurje of vier rijden voor we weer in Bangalore zijn, thuis! Ik ben me in die twee weken toch wel erg aan mijn appartementje hier gaan hechten geloof ik. Jammer genoeg mis ik door deze late thuiskomst mijn eerste festival hier in India, Holi. Maar het was een goede trip. Mijn nieuwe India lijfspreuk: It’s all about the experience!

Advertisements

One thought on “Rough times indeed..

  1. Hi Niki,

    ik ben echt jaloers op je dat je zoveel stofjes hebt daar. Kun je er niet stiekem wat voor mij meenemen zodat ik er mooie jurken van kan maken op naailes.
    Heel verstandig van je dat je geen spuit hebt genomen, ik ben er ook niet zo van ziekenhuizen in het buitenland.
    Vind het nog steeds suoer om je verhaaltjes te lezen.

    liefs Mieke

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s